Abdülehad Nuri-i Sivasi hayatı eserleri görüşleri

Abstract

İnsanoğlunu diğer canlılardan ayıran en temel faktörlerden biri, medeniyet tesis edebilmesidir. Medeniyet kavramı, özellikle sanayi devrimi toplumunun zihninde maddî medeniyeti çağrıştırmaktadır. Halbuki, bütün peygamberlerin ve hatta filozofların misyonlarında, fikir ve yaşamlarıyla ortaya koydukları vizyonlarında, mânevî medeniyet maddî medeniyetin kaynağını teşkil eder ve öncesinde yer alır. Manevî medeniyetten kastımız, insanın kozmik statüsünün ve varlık hikmetinin şuurunda olarak hayatını sürdürebilme düzeyidir. Bu noktada, Hz. Adem’le başlayan ve son peygamber Hz. Muhammed (sav) ile kemâle eren ilâhî emirlerin belki de hiç değişmeyen yönü, hitap etmiş olduğu insana îman ve ibâdet noktasında daimî bu şuur düzeyinde yani, enfüsî ve âfâkî delillerin yardımıyla yaratıcısını ve yaratılış hikmetini bilmek, hissetmek ve onun rızâsı doğrultusunda yaşamak olduğunu hatırlatmasıdır. Bu hatırlatma, aslında insanda fıtrî olarak mevcut olan kabiliyet ve temâyülü doğru şekilde kullanabilmesine yardımcı olmak içindir. Bir başka ifâde ile söyleyecek olursak, fıtrî olarak insanın yönü yaratıcısına doğrudur; önemli olan bunun farkında olup, bu hâli sürekli halde tutabilmektir.