GELİŞİM ÖZELLİKLERİ DOĞRULTUSUNDA GENÇLİĞİN DİN EĞİTİMİ

Abstract

Osmanlı Devleti’nin genelinde olduğu gibi Malatya’da da geleneksel eğitim kurumları olan sıbyân okulları ve medreseler uzun yıllar faaliyetlerini sürdürmüştür. Tanzimatla birlikte sancakta modern eğitim kurumları da açılmıştır. Bu kurumlardan birisi de 1870’de hayırseverlerin girişimiyle açılan Malatya Erkek Rüşdiyesi’dir. Yapılan öğretmen atamsıyla eğitime başlanan bu okulda, öğrenciler için eğitim materyalleri, İstanbul’daki Maârif Nezâreti Kütüphanesi’nden tedarik edilmiştir. Okul binasının da bulunduğu çarşıda meydana gelen yangına kadar ödenek temininde pek sıkıntı çekilmeyen okulda, bu olaydan sonraki yıllarda maaşları ödemekte bile sıkıntılar yaşanmıştır. Okul binası, 1889 yılındaki büyük çarşı yangınından sonra kullanılamayacak hale gelmiş ve okul, Gazi Sinan Paşa Camisi yakınındaki ibtidâi binasına taşınmıştır. Sancaktaki eğitim-öğretimin dönüşümüyle, büyük oranda memur olarak istihdam edilen bu okul mezunlarıyla, kamuya yerelden tayin oranı artış kaydetmiştir. 29 yıllık hizmet süresinden sonra 1899 yılında Malatya Erkek Rüşdiyesi, öğretmenleri ile birlikte Malatya Mülkî İdâdîsi’ne dönüştürülerek kapatılmıştır.