KUR’ÂN-I KERÎM’E GÖRE AMELLERİN BOŞA ÇIKMASINDA İNANÇ FAKTÖRÜ

Abstract

“Amel”, hem iyi hem de kötü eylemleri ifade etmede kullanılan bir kavramdır. İster iyi ister kötü olsun, gerçekleştirilen her amel için kul tarafından bir netice beklentisi söz konusu olur. Bu beklenti bazen dünyaya bazen de ahirete yöneliktir. Ancak Kur’an-ı Kerîm’de bazı sebeplerin bu beklentilerin gerçekleşmesinin önüne geçtiği ve amellere değer kazandıran esas unsurun “iman” olduğu haberi verilmekte, iman vasfına sahip olmayanlardan sâdır olacak iyi amellerin dahi Allah katında müjdelenen mükâfâta mazhar olamayacağı ve amellerinin boşa çıkacağı bildirilmektedir. Kişinin tüm emeklerini bir anda yok mesâbesine dönüştürebilecek bu unsurların ehemmiyeti açık olduğundan, bu faktörleri husûsen izah ihtiyacı söz konusudur. Üzerinde biraz düşünüldüğü vakit ele alınmasının ne kadar elzem olduğunu hissettiren bir mesele olarak karşımızda durmaktadır. Öyle ki gerek dünyâ gerekse âhiret için ciddi bir gerçeklik ifâde ettiği halde çoğu zaman farkında olunmayan bir tehlike mesâbesindedir. Bu cihetle çalışmamızda gâyemiz ilk olarak amellerin boşa çıkması bağlamında en çok zikredilen “ihbât” kavramını analiz ederek sonrasında amelleri boşa çıkaran iman problemleri üzerinde durmaktır.