Psikolojik sermayenin öznel iyi oluş üzerindeki etkisi: İmalat sektöründe bir araştırma

Abstract

Bu çalışmada, psikolojik sermaye ve öznel iyi oluş kavramları incelenmiş ve bu kavramların ilişkileri incelenerek imalat sektörü çalışanları üzerinde de bir uygulama yapılmıştır. Bu çalışmada, çalışanların psikolojik sermayesinin öznel iyi oluş üzerindeki etkisini analiz etme amacı doğrultusunda Konya’da imalat sektöründe faaliyet gösteren büyük ölçekli işletmelerin çalışanlarından 460 kişiye kolayda örnekleme yoluyla anket yöntemi temel alınarak bir araştırma yapılmıştır. Uygulanan anketlerden eksiksiz doldurulan 439 adedi SPSS programına işlenerek veri seti oluşturulmuştur. Çalışmadan elde edilen veriler Likert ölçeği dikkate alınarak hazırlanan standart bir anket formu aracılığıyla cevaplayıcılarla yüz yüze yapılan görüşmelerle toplanmıştır. Psikolojik Sermaye Ölçeği olarak Luthans vd. (2007) tarafından geliştirilen ve Çetin & Basım (2012) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik analizleri yapılarak uyarlanan 24 ifade ve 4 boyuttan oluşan psikolojik sermaye ölçeği kullanılmıştır. Öznel İyi Oluş Ölçeği olarak ise Renshaw vd. (2015) tarafından geliştirilen, Ergün & Nartgün (2017) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik analizleri yapılan öznel iyi oluş ölçeği kullanılmıştır. Araştırma değişkenlerine güvenirlilik analizi yapılmış, ardından psikolojik sermaye ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkiyi incelemek için korelasyon ve çoklu regresyon analizleri yapılarak araştırmanın hipotezi test edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, imalat sektörü çalışanlarının psikolojik sermaye ile öznel iyi oluş algıları arasında istatistiksel bakımdan anlamlı (p<0,05) ve pozitif bir ilişki (r=+0,432) olduğu tespit edilmiştir. Benzer şekilde psikolojik sermayenin alt boyutları olan umut, öz yeterlilik, iyimserlik ve psikolojik dayanaklılık ile öznel iyi oluş arasında istatistiksel bakımdan anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.