Nanoakışkan Kullanılan Güneş Kolektörünün Teorik Modellenmesi ve Farklı Çalışma Koşullarındaki Enerji ve Ekserji Analizi

Abstract

Bu çalışmada güneşten ısıl enerji üretmemizi sağlayan güneş kolektörünün teorik modellemesi yapılmıştır. Güneş kolektöründe temel ısı transfer akışkanı olarak kullanılan suya farklı konsantrasyon oranlarında nanopartiküller (Cu, CuO, Al2 O3 , TiO2 , SiO2 ) eklenerek farklı nanoakışkanlar elde edilmiştir. Bu nanoakışkanların farklı konsantrasyon oranlarında ve farklı debilerde güneş kolektörü içerisinde kullanılmasının güneş kolektörünün ısıl ve ekserjetik performansına olan etkileri incelenmiştir. 0,048 kg/s kütlesel debiye ve 0,04 konsantrasyon oranın da Cu nanopartiküle sahip nanoakışkanın kullanılması ile ısı transfer akışkanı olarak suyun kullanıldığı duruma göre kolektör ısıl veriminde %1,65 oranında azalma, ekserji veriminde ise %1,59 oranında artış olduğu tespit edilmiştir. Yapılan teorik analizler sonucunda, temel ısı transferi akışkanı olan suya nanopartikül eklenmesinin ısıl verimi ve entropi üretimini azaltırken ekserji verimini arttırdığı tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler