Suyûtî’nin el-Behcetu’l-Merdiyye ‘ala Elfiyyeti İbn Mâlik Adlı Eserindeki Şerh Metodu

Abstract

Bu makalede, Celâluddîn Abdurrahmân es-Suyûtî’nin (öl. 911/1505) el-Behcetu’l-Merdiyye ‘ala Elfiyyeti İbn Mâlik adlı eserindeki şerh metodu incelenmiştir. Suyûtî’nin bu eseri, İbn Mâlik’in (öl. 672/1274) Arap dili alanında kaleme aldığı el-Elfiyye adlı manzûmesi üzerine yazılmış bir şerhtir. Suyûti, İbn Mâlik’in, el-Elfiyye’sini konu sıralamasını bozmadan sade ve anlaşılır bir dille geniş bir şekilde şerh etmiştir. Suyûti, şerhinde takip ettiği yöntem sayesinde İbn Mâlik’in veciz olan beyitlerine hem açıklık getirmiş hem de Arap dili açısından zengin bir şerh ortaya koymuştur. Suyûtî’nin el-Behcetu’l-Merdiyye isimli eserindeki şerh yöntemini tespit etmek için söz konusu eser, detaylı bir şekilde incelenip değerlendirilmiştir. Söz konusu şerh bağlamında Suyûtî’nin kapalı olan ifadeleri izah etme tarzı, şerh yaparken farklı dil ekollerinin görüşlerine yer vermesi, mensubu olduğu dil ekolünün tesirinde kalıp kalmadığı ve nahiv usûlü metotlarını kullanması gibi hususlar ele alınmıştır. Makalenin giriş kısmında Arap dili şerh geleneği hakkında genel bilgiler verilmiştir. Çalışmanın birinci başlığında Suyûti ve söz konusu şerhi hakkında tanıtıcı bilgilere yer verilmiştir. Daha sonraki başlıkta ise onun söz konusu eserinde uyguladığı şerh metodu, örnekler üzerinden tespit edilmeye çalışılmıştır.