AN ASSESTMENT OF TURKEY AND IRAN’S POLICIES INTENDED FOR ARAB SPRING

Abstract

The wave of uprising, which began in Tunisia in 2010 as a reaction against administration and spread to the Middle East and North Africa countries, forced the regional actors to redefine their foreign policies. This uprising wave and demand for change are called as Arab Spring. In the framework of the conditions of the Arab Spring, Power was overthrown, as a result of demonstrations in Tunisia and Egypt and foreign intervention alongside the demonstrations in Libya. As in the case of Syria, in some places, civil wars, which lasted for years and still remain unsolved, have been revealed. The desire to be the dominant power in the region and subsequent shifts and the process of conversion carefully, Turkey and Iran were intended to be a model country for the countries that experienced the Arab Spring. The tensions between the two countries, which were trying to be effective, were observed due to the overlap of their national and international interest. In this framework, this work primarily aims to give general information about the Arab Spring and discuss the politics of Turkey and Iran across the region states and each other.

2010 yılında Tunus’ta yönetime karşı tepki olarak başlayan ve kısa sürede Orta Doğu ve Kuzey Afrika ülkelerine yayılan ayaklanma dalgası, bölgesel aktörlerin dış politikalarını yeniden tanımlamalarını gerektirmiştir. Bu ayaklanma dalgası ve değişim talepleri Arap Baharı olarak adlandırılmıştır. Arap Baharı’nın ortaya koyduğu koşullar çerçevesinde bazı ülkelerde büyük çaplı gösteriler gerçekleşmiş; Tunus, Mısır gibi bazı ülkelerde gösteriler sonucu, Libya’da ise gösterilerle birlikte dış müdahale sonucu iktidarlar devrilmiştir. Suriye örneğinde olduğu gibi ise bazı yerlerde de yıllarca süren ve hala çözümsüzlüğünü koruyan iç savaşlar ortaya çıkarmıştır. Bölgenin başat gücü olmayı arzulayan ve yaşanan değişim ve dönüşüm sürecini dikkatle izleyen Türkiye ve İran, Arap Baharı’nın yaşandığı ülkeler için kimi zaman bir model ülke olarak gösterilmiştir. İki ülke de Arap Baharı’nın çıkarlarına uygun bir şekilde biçimlenmesini istemişlerdir. Etkin olmaya çalışan iki ülkenin karşılıklı ilişkilerinde ulusal ve uluslararası çıkar çakışmalarından dolayı kimi zaman gerilimler de gözlenmiştir. Bu çerçevede çalışma, Arap Baharı ve gelişim sürecine dair bilgiler verdikten sonra Türkiye ve İran’ın Arap Baharı’na yaklaşımı ve beklentileri, Arap Baharı’ndan etkilenen ülkelere ve birbirlerine yönelik politikalarını ele almayı amaçlamaktadır.