Son Dönem Sûfilerinden Abdülhakîm-i Arvâsî’nin “Ruh” İsimli Eseri -Sunuş ve Latinizasyon

Abstract

Son dönem sufilerinden Abdülhakîm-i Arvâsî (ö. 1943)’nin Necip Fazıl tarafından bazı bölümleri sadeleştirilerek yayınlanan er-Riyâzu’t-Tasavvufiyye (Tasavvuf Bahçeleri)1 ve Râbıta-i Şerîfe2 isimli eserlerinden başka yayınlanmamış ve pek tanınmayan birkaç eseri daha bulunmaktadır. Bu eserler genellikle kendisine sorulan sorulara cevaben kaleme alınmış küçük risâleler halindedir. Bunlar; Mevlidin Meşruiyeti ve Zuhuru, Zikrin Âdâbı, Tarîkat-ı Aliyye-i Nakşbendiyyenin Âdâbını Mübeyyin bir Mektup Sûreti3 , Ashâb-ı Kirâm, Ecdâd-ı Nebî, İslam Hukuku, Sefer-i Âhiret, Namaz Risâlesi, Küfür ve Kebâir, Tesbih Kullanmanın Meşruiyyeti ve Zuhuru, Keşkül4 ve Ruh isimli eserlerdir.